Letra nga rrënojat e Aleppo-s (FOTO) (VIDEO)

“Newsweek” ka botuar një letër, të postuar në “The Syria Campaign.” Kjo e fundit bën të ditur se letra i është dërguar për Rabi Bana (...


“Newsweek” ka botuar një letër, të postuar në “The Syria Campaign.” Kjo e fundit bën të ditur se letra i është dërguar për Rabi Bana (aktivist për të drejtat e njeriut i lindur në Aleppo) dhe është përkthyer prej tij në anglisht. Rabi Bana punon për organizata joqeveritare ndërkombëtare, në Beirut dhe Turqi, në mbështje të shoqërisë civile Siriane. Lindur në Aleppo në 1980 , S. (dërguesi i letrës), është përfshirë në protestat paqësore të cilat kërkojnë liri dhe dmokraci qysh nga fillimi i kryengritjes në vitin 2011. Ai është gjithashtu themelues i Aleppo Media Center.
I dashur Rabi,
Ti pyet për Aleppo-n, por lermë të të tregoj për qytetin ku dikur u rritëm bashkë.
Nuk kemi parë një ditë të mirë prej vitesh. Bombardimet nuk reshtin, qoftë edhe për një apo dy orë. Jeta ka ndryshuar, vendet të cilat ti i mban mend, nuk janë më: harroji, është e dhimbshme t’i kujtosh. Bombat e lëshuara nga e regjimi nuk bëjnë dallim, shkatërrojnë gjithçka gjejnë në rrrugën e tyre. Çdo gjë ka ndryshuar, është shkatërruar apo braktisur, duke mbetur pa jetë.
Edhe në ëndrrat tona e kemi harruar ç’do të thotë “siguri.” Sa herë që hap sytë, ti nuk e di nëse është hera e fundit që do t’i shohësh fëmijët.
Njerëzit, të cilët i njihje dikur, nuk janë më këtu. Të tjerë kanë mbërritur në qytet nga fshatrat përreth gjatë muajve të fundit, me shpresën se do të gjejnë sado pak siguri. Aleppo është menduar gjithmonë si një vend i sigurt.
Por, shumë prej tyre ju desh të largoheshin. Njerëzit përpiqen pareshtur të gjejnë vende më të sigurta, ndaj ata vijnë dhe ikin gjatë gjithë kohës. Ne jemi të lumtur t’i ndihmojmë, por është e vështirë dhe tashmë jemi të lodhur.
Aleppo ende nuk ka rënë plotësisht. Megjithatë, lëvizja nëpër qytet është bërë tejet e vështirë. Njerëzit gjallojnë nga njëra ditë në tjetrën; shpresa e tyre ka vdekur prej kohësh bashkë me qytetin e shpesh, edhe me të afërmit e tyre.
Gjërat më të thjeshta në jetë, tashmë janë bërë shumë të vështira. Të blesh ushqim, bukë ose ujë për familjen, të duhet të presësh e të presësh në radhë të gjata.
Kohën e kalon duke vështruar përreth, duke i kushtuar vëmendje çdo zhurme, si të mund të dëgjoje nëse je ti ai të cilin do ta godasë sulmi i radhës.
Pjesën tjetër të kohës, atë që mbetet, mendon për familjen: A do të jenë gjallë kur të kthehesh në shtëpi? A do të jetë shtëpia ende aty?
Në fund, ti merr atë për të cilën ke ardhur. Nëse je me fat, kthehesh në shtëpi i sigurt, pa u vrarë nga ndonjë bombë e lëshuar nga ajri.
Nuk luftohet vetëm në fronte, nuk janë thjesht bombardimet e vazhdueshme. Ka snajperë të fshehur në çdo kthesë përgjatë rrugës që të nxjerr jashtë qytetit.
Jetët tona duhet te përshtaten vazhdimisht. Shkollat e kanë zhvendosur mësimin nën tokë, ndërsa qendrave mjekësore ju duhet të bëjnë si të munden me mungesat e shumta. Ne u munduam të ndërtonim institucione të reja demokratike: Zjodhëm udhëheqës të rinj. E gjitha ka qenë një stërmundim.
U përpoqëm të largoheshim në veri, në lagje të ndryshme, por as atje nuk na u ndanë bombat. Mund të shihnim avionët teksa fluturonin sipër nesh, ndonjëherë duke mbajtur flamurë Sirianë, ndonjëherë Rusë e, herë të tjera as që e dinim çfarë flamujsh ishin. Duket sikur ata na ndjekin kudo që shkojmë.
Komunitetet përreth të Anadan-it, Marah-ut, Tal Refat, Hretan, Bynoon, Azaz, janë gjithashtu duke vuajtur. Këto qytete dhe fshatra nisën një revolucion paqësor. Ata qëndruan me Aleppo-n kur forcat e qeverisë Siriane sulmuan civilët në qytet. Ata strehuan njerëzit që arratiseshin nga bombat e nga sulmet.
Por, çfarë u ndodhi atyre? Ata u bombarduan. Ditë pas dite. Njerëzit nuk e dinë se kush është shenjestra e avionëve apo nëse do të jetë radha e tyre për të vdekur. Dhjetëra sulme ajrore në ditë, për 120 ditët e fundit.
Dhe tani është koha për t’u larguar. Nuk ma kishte marrë kurrë mendja se do të vinte edhe ky çast, por duhet të dorëzohem. Po largohem drejt një vendi, për të cilin nuk jam i sigurtë as nëse ekziston në të vërtetë.
Shumë nga miqtë e mi gjenden ndërkaq përgjatë kufirit turk. Është një hapësirë e madhe, e ftohtë, e tejmbushur me 70,000 persona, ku temperaturat shkojnë në ngrirje.
Por, zemra ime do të mbetet këtu.
Aleppo qëndron përballë një makinerie gjigande lufte, e armatosur keq. Nuk është thjesht një shenjestër gjeografike. Aleppo është dinjitet, është revolucioni kundër padrejtësisë.
Lamtumirë Aleppo; qyteti ku linda, vendi ku kalova fëmijërinë time, ku gjenden gjithë kujtimet e mia.
Shpresoj të shihemi sërish atje një ditë, miku im.
Shoku yt i fëmijërisë,
S.









































Ja një sulm brutal rus kundër civilëve në Siri!Pamje të fundit nga Hraytan, Aleppo
Posted by Tetova News on Monday, February 15, 2016


No comment! #Share
Posted by Tetova News on Monday, February 15, 2016


Regjimi i Asadit vazhdon të godas me bomba fuçi rajonet e kontrolluara nga rebelët. Video vjen nga Darayya!
Posted by Tetova News on Monday, February 15, 2016

Related

Video 1831798640475307891

Arkivi

Kontakt

Name

Email *

Message *

STUDJESA PETROL

item